Only Friends in Barcelona; een mooi en uitgebreid reisverslag

De 8-ste internationale stadstrofee van Barcelona voor het aangepaste zaalvoetbalkampioenschap,de Special Olympics Catalunya, wordt jaarlijks, samenvallend met de festiviteiten van Barcelona,  door de Catalaanse Sport Federatie, de Special Olympics Catalunya organisatie en met medewerking van de Gemeente van Barcelona georganiseerd en vond plaats op vrijdag 22 september tot en met zondag 24 september 2017.

Aan dit kampioenschap namen 5 teams deel:

  • Special Olympics Catalunya uit Barcelona, Spanje (gastheer)
  • Special Olympics Madrid uit Madrid, Spanje
  • Special Olympics Monaco uit Monaco
  • Ajax|Only Friends uit Amsterdam, Nederland
  • FC Burnley uit Burnley, Engeland

Team G2 vertegenwoordigde Ajax|Only Friends in Barcelona.                                                                          Teamleden; Wouter Brink, Marco Bruintjes, Lars Kreymborg, Joey van Leeuwen, Gianluigi Piesco, Thom Pool, Joey Rombaut en Danny Veldhuis.                                                                                               Teamcoaches; Willem Jellese en Marco Veldhuis.                                                                                                        Overige Teambegeleiding; Roy Gebbink en Godfried Rellum.

Op vrijdagochtend om kwart over tien, verzamelde Team G2 met begeleiding in vertrekhal en Dennis hield vlak voor het incheckeneen korte toespraak. Deze toespraak is op Instagram gezet. Om even over half elf zwaaide Dennis samen met de meegekomen ouders Team G2 uit. Een spannend moment voor een enkele die nog niet of niet vaak gevlogen hebben begon. Bij de incheck-balie konden we als groep inchecken en kregen de toezegging dat we eerder het vliegtuig in mochten stappen, konden dan lekker onze bagage boven ons in het bagage rek kwijt. Wel hadden we een beetje pech met de vertrektijd omdat het vliegtuig een vertraging opliep van ca. 50 minuten. Hebben toen gelijk de organisatie in Barcelona geïnformeerd dat we deze vertraging hadden en dat ze daar rekening moesten houden, zij stuurden gelijk een bevestiging terug dat ze onze begeleidster daarvan hadden ingelicht.

We kwamen zoals verwacht ca. 45 minuten later in Barcelona aan en Nuria, onze begeleidster, kwam ons met de bus ophalen. We gingen gelijk naar het Loft Hostel en checkten ons in. We kregen twee kamers, een 8- persoons en een 3-persoons, dus de indeling was zo gemaakt. Een half uur erna waren we alweer op stap, samen met de spelers van Monaco en onder begeleiding van Nuria, gingen we met de metro naar Camp Nou, best een hele belevenis met de metro reizen in Barcelona voor ons allen.

 

We hebben zowel het museum als het stadion en de shops ruim kunnen bezichtigen. Een paar spelers kochten wat in de Barcelona-shop en de anderen vonden het allemaal wel mooi. We waren best wel onder de indruk van de hele entourage en konden, wel wat vermoeid, gelukkig met de bus mee terug naar het hotel, waar het team van Madrid mee was gekomen. Het diner stelde niet zoveel voor en moesten we, na onnodig wachten, achteraf zelf klaar maken in de magnetron! Het was ondertussen kwart over acht en iedereen had best wel grote trek! (Mopper,mopper,mopper!) Iedereen kreeg een bordje pasta, een groot bakje salade, wat stukjes brood, water en een stuk fruit. De maaltijd vulde wel en je kon nog wat meer krijgen als je nog trek had. We bleven daarna nog even lekker napraten, maar iedereen was best wel moe en de spelers gingen tegen half elf naar hun kamer om de volgende morgen om negen uur weer aan de ontbijttafel te komen.

De volgende morgen, zaterdag, na het ontbijt gingen we om half 10, gezamenlijk onder begeleiding van Nuria met de metro naar het Gemeentelijke Sportcentrum Mundet (CEM Mundet) van Barcelona. Van het Loft Hostel was het maar een stukje lopen naar het metro-station Diagonal en na 15 minuten stapten we uit op station Mundet en liepen ca.10 minuten, met op het laatste stuk nog een behoorlijke helling, naar het Sportcentrum. Kleedkamer 2, die we voor het hele toernooi toegewezen hebben gekregen was heel ruim.

Het toernooi werd afgetrapt door S.O. Catalunya tegen S.O. Madrid en dat was best spannend en eindigde in een gelijk spel. We konden mooi even naar onze tegenstanders kijken en zagen ze alle vier spelen.  Wat ons opviel, was dat de andere teams veelal oudere zaalvoetballers waren. We zagen dat Monaco en Catalunya de sterke teams waren en dat Burnley de zwakste van de vier was. We wisten dus wat ons te wachten stond en gingen gewoon ons best doen.

 

Om ca. tien over half twaalf waren we aan de beurt tegen Catalunya, het programma was wat uitgelopen vanwege een blessurebehandeling van de vorige wedstrijd en hadden daarbij ook de speeltijd ingekort naar 2×18 minuten. Onze eerste wedstrijd was gestart en voor dat we het door hadden, was het al 1-0, dat ging echt heel rap. Onze spelers moesten heel erg aan het spel en het tempo wennen en probeerden en hun posities te bezetten en de tegenstanders te verdedegigen, wat natuurlijk heel erg moeilijk ging en de goals achter elkaar vielen. Catalunya was zo sportief en speelde in de tweede helft met de handrem op om onze spelers de kans te geven om ook aan te kunnen vallen en eventueel een goal te scoren. Dat was jammer genoeg niet gelukt en met een stand van 8-0 verlies, namen we vriendschappelijk afscheid van team Catalunya. We konden even bijkomen voordat we tegen Monaco moesten en de Coaches en de spelers hadden deze tijd benut om deze eerste wedstrijd goed te evalueren. Tegen Monaco was de schroom er enigszins af en werd er meer gevoetbald. Monaco had niet de intentie om net als Catalunya om ons een beetje te ontzien en ging er fanatiek en vol voor. Ik vond het toch nog knap dat we niet met hogere dubbele cijfers ware ingemaakt en hadden, als we wat meer gelukt hadden gehad, wel een goal kunnen scoren. Het werd met hard werken van onze kant maar tot 11-0 verlies beperkt. Om ca. twee uur in de middag waren we klaar voor de zaterdag en konden na de lunch naar het Loft Hostel teruggaan om ons op te frissen en daarna nog wat van Barcelona te zien. We spraken af dat we met zijn allen dan naar de La Rambla (Ramblas) gingen en van daaruit naar het restaurant zouden gaan waar wij ons gezamenlijke diner voor de zaterdag zouden krijgen.

Nadat we opgefrist en uitgerust waren, gingen we wandelend naar de La Rambla en liepen deze helemaal af tot het plein van Columbus, waar een paar levende standbeelden hun trucje deden. Ondertussen hadden wij met zijn allen een lekker ijsje genomen en al wandelend dit lekker opgepeuzeld. Het was daar best heel druk en overal zag je toch politie die de boel in de gaten hield.

 

We zouden om ca. half negen bij het restaurant zijn en namen, omdat we wat langer op de La Rambla waren gebleven, de metro naar het restaurant. We kwamen natuurlijk wat vroeg aan en waren het eerste team bij het restaurant, we konden gelukkig wel al naar binnen en gingen via een hoge trap het mooie restaurant in. Een hele zaal was afgehuurd en alle tafels per team waren heel chique gedekt.  Toen we allemaal binnen waren, sprak Sergi Grimau de President van Special Olympics Catalunya een welkomstwoord uit en hield een korte toespraak in viertalen. We toostten met zijn allen met een lokaal drankje en gingen daarna aan het diner. We kregen veel voorgerechten van de regio en we vonden het allemaal heerlijk. Onze bestelde hoofdgerechten waren ook heel erg lekker en het toetje met aardbeien lekker fris. Tussendoor kwam Sergi bij ons aan tafel zitten en wilde het verhaal van Ajax|Only Friends weten. Roy heeft Sergi bijgepraat en hem ook uitgenodigd om naar Amsterdam te komen. Nadat we van de organisatie onze standaards hadden gekregen en Roy een korte dankwoord uitte, gingen we weer wandelend naar het Loft Hostel terug. Het was al laat en de spelers gingen dan ook naar hun kamer, want de wekker ging al vroeg af voor het vroege ontbijt van half acht op de zondag.

 

 

Na het ontbijt op zondag, gingen we vroeg met de metro, bepakt met onze bagage, naar het Sportcentrum CEM om om kwart voor tien tegen Burnley te voetballen. Zoals altijd tegen Engelse teams is het ook met Burnley een wat hardere wedstrijd geworden. Op de voet stappen van Thom, een elleboog in het gezicht van Joey van Leeuwen en een harde duw tegen Marco en nog wat botsingen, deze overtredingen werden jammer genoeg niet door de scheidsrechters bestraft?! Hoe dan ook, de scheidsrechters floten bij deze wedstrijd niet in ons voordeel. Ook Burnley ging er vol in en probeerden waarschijnlijk hun eigen opgelopen tegendoelpunten goed te maken?! Wel scoorden we eindelijk onze eerste goal en later ook nog onze tweede goal tegen Burnley en dat was voor ons een soort bevrijding dat we toch nog konden scoren.

Ook onze laatste wedstrijd tegen Madrid hadden we jammer genoeg niet met winst kunnen afsluiten, maar we begonnen wel gelijk in de eerste minuten van de wedstrijd met een treffer. De tegengoal kwam wel al snel, maar we maakten daarna een tweede goal en hielden het een tijdje vast, we gingen met 2-4 de rust in. Na de rust begonnen de krachten wat af te nemen en de tegengoals kwamen er dan ook . We hebben toch naar ons kunnen gevoetbald en zijn niet met dubbele cijfers door Madrid verslagen, het werd maar 2-8. Ook met team Madrid hadden we een goede band gekregen en namen dan ook hartelijk afscheid van elkaar, niet voordat we gezamenlijk opde foto waren geweest. Alleen team Monaco was wat afstandelijk en met de andere teams hebben we wel een leuke ervaring gehad.

 

Na onze laatste wedstrijd werd de afsluitingsceremonie gehouden en de bekers werden uitgereikt. Als eerste kreeg Ajax|Only Friends de Fairplay Cup uitgereikt en daarna onze 5e prijs beker. Kampioen is geworden S.O. Monaco, tweede S.O. Catalunya, derde S.O. Madrid en vierde FC Burnley.

Met zijn allen werd gauw een douche gepakt en gingen daarna met de 5 teams in de metro naar het mooie Stadhuis van Barcelona voor het ontvangst door de wethouder van Sportzaken en de presidenten van de Catalaanse Sportfederatie en de Special Olympics Catalunya organisatie. Ze hielden alle drie een korte toespraak en we gingen hierna met zijn allen op de foto. Voordat we naar de levende torens gingen kijken kregen we nog een drankje en wat zoutjes geserveerd. Bij de festiviteiten in Barcelona, hoort ook het bouwen van torens met personen en kinderen en dat is echt spectaculair om te zien, hoe deze kleurrijke groepen om de beurt een levende toren met zijn allen opzetten. We hebben deze spektakel mogen zien vanaf de balkons van het mooie Stadhuis van Barcelona, waar ook de filmploeg van de televisie aan het filmen was en dat is een adembenemend uitzicht op die mensenmassa. Hoe ze de torens opbouwen, ging met heel veel discipline en vergde heel veel kracht van de mensen die de onderste basis vormden, deze hadden dan ook allemaal een doek in hun mond om er op te bijten. Het is echt een spektakel!

Op een gegeven moment moesten we weer verder en gingen ook weer wandelend naar het restaurant waar we met zijn allen gingen lunchen. Al met al hebben we toch best een aardig wandeling door Barcelona gedaan. De lunch was goed, naast pasta,salade en brood kregen we paella, een toetje, koffie en de tijd om even na te kletsen.                                                                                                                                           Tijd om afscheid te nemen van de andere teams en van de dames van de S.O. Catalunya organisatie, Montse en Mireia en hen hartelijk bedanken voor de goede ontvangst, voor het leuke toernooi met de bijbehorende activiteiten en uitstapjes. Daarna bedankten wij Nuria voor haar assistentie en verleende diensten aan het team en overhandigden haar onze Nederlandse presentjes. Ze werd er wat verlegen van, maar vond de presentjes wel leuk.

Laatste deel van het programma was aangebroken en dat was de terugreis. Nuria en een andere begeleidster begeleidden ons van het restaurant naar de plek waar de bus ons zou ophalen voor de transfer naar het vliegveld en samen met FC Burnley stapten wij in de bus en gingen richting vliegveld. In de tussentijd hadden wij al vernomen dat onze terugvlucht weer een vertraging van ca. 50 min. heeft opgelopen. Al met al ging het best wel snel om en om 01:40 kwamen wij weer veilig op Schiphol aan. Nog even met elkaar en de ouders op Schiphol gebabbeld en zijn daarna allemaal gauw naar huis gegaan.

Resumerend:

  • Team G2 heeft al met al genoten van dit toernooi en een boel ervaring opgedaan.
  • We hebben best aardig wat van Barcelona gezien, o.a. Camp Nou met het museum, het mooie Stadhuis van Barcelona, waarvandaan we ook het spektakel van de levende torens van de mooiste plek hebben mogen beleven, de La Rambla, twee grote winkelstraten met o.a. de Gaudi gebouwen en  het Gemeente Sportcentrum CEM van Mundet.
  • We hadden wat pech met zowel onze heen als terugreis vanwege de vertragingen.
  • Sportief gezien was Team G2 voor dit zaalvoetbaltoernooi onervaren en een maatje te klein.