Van Dam to Dam voor Only Friends!

Wandelfriends aan de finishNa een wekenlange voorbereiding (van de meesten) was het dan eindelijk zover: zaterdag 17 september, de Dam tot Dam Wandeltocht. Wat begon met een klein groepje Wandelfriends groeide al snel uit tot een grotere groep enthousiaste mensen met als gezamenlijk doel de tocht te lopen voor ons aller Only Friends!

De zaterdagochtend werd er om 10:00 uur afgesproken op de Dam, zodat we twee uur de tijd hadden om de eerste stempelpost ter hoogte van de vijf kilometer te bereiken. Uiteindelijk werd er gestart om 10:15 uur en verlieten wij vrolijk de Dam om vervolgens de Jordaan door te wandelen. Allemaal het nieuwe Only Friends shirt en de wandelschoenen aan klaar om de 18 km. te wandelen. Aangezien ik uitgetekend kan worden op mijn vertrouwde Adidas gympen, had ik er ook die dag vertrouwen in dat zij mij er wel doorheen zouden slepen. Als een van de weinige ongetrainde wandelaars en op normale doordeweekse gympies kreeg ik het al na een paar kilometer lastig.

Eenmaal in Amsterdam-Noord aangekomen ging het wel weer eventjes! Onderweg werd goed voor ons gezorgd met hier en daar een koekje en een flesje drinken. Er stonden wat verdwaalde mensen om ons een hart onder de riem te steken en een beetje muziek en applaus bleek wonderen te doen. Op naar de tweede stempelpost, op de helft. Onderweg nog even op de foto en een telefoontje van Dennis om te vragen hoe het allemaal ging. Het ging goed, we liepen nog allemaal mee en hadden het vertrouwen de 18 km. uit te lopen. Het liefst zou ik halverwege achtergebleven zijn. Maar hoe kan dat nou? Onze sportende jonge helden springen fluitend over alle obstakels heen om te kunnen sporten en lol te kunnen maken, dan kan ik met mijn gezonde lijf toch niet zomaar opgeven! Met deze gedachte in het achterhoofd liep ik dus gewoon door, hoe hard mijn voeten ook riepen dat zij niet meer verder wilden.

Rond 12:45 uur bereikten we de tweede stempelpost, we hadden er negen kilometer op zitten en hadden er nog negen te gaan! Ik verruilde mijn grijze exemplaren voor een paar roze. Mijn grijze schoenen hadden me tot de helft geholpen, hun taak zat erop! In de Molenwijk werd even een broodje gegeten en gewacht op de echte diehards. Er waren namelijk ook twee wandelaars die 26 km. deden. Fitter als dat ik was voegden zij zich uiteindelijk bij de groep en liepen we verder in de richting van Oostzaan.

Het stuk van de tweede naar de derde stempelpost was het saaiste gedeelte. Weinig huizen dus tegelijkertijd ook weinig muziek en gezellige tentjes. Wandelend door de zachte regen bleken we uiteindelijk toch nog een fan te hebben! Wachtend in de regen, met het fototoestel in de aanslag stond Collinda ons op te wachten! We poseerden even, kregen een paar lieve en bemoedigende woordjes toegeworpen en liepen toen verder door de regen die steeds harder drupte! Een voordeel, er valt altijd meer regen naast je dan op je…

Eenmaal in Oostzaan werden we uitgezwaaid door een aantal mensen uit Noord, we kwamen steeds dichterbij Zaandam en dat voelde goed! De derde stempelpost kwam in zicht en dat betekende dat we er al bijna 13 km. op hadden zitten! Onder het genot van een feeststolletje en een kopje koffie rustten we even kort uit om vervolgens dan toch echt het laatste deel te gaan lopen. Een open brug, een heuvel en een trappetje verder liepen we dan toch echt de finish tegemoet. Een aantal andere Wandelfriends kregen nu ook wel last van een been of een heup die niet meer helemaal mee wilde werken, maar de eindstreep was bijna in zicht!

Uiteindelijk was daar totaal onverwachts het bordje dat ons duidelijk maakte dat er nog maar 500 m. gelopen hoefde te worden tot de finish! Na even gewacht te hebben om met de bijna complete groep de streep over te stappen ging het dan echt gebeuren! Vol goede moed liepen wij wachtende familieleden tegemoet en niet te vergeten de blinkende medailles! Na een dag vol blaren, pijn, gezeur van mijn kant maar vooral ook gezelligheid liepen we uiteindelijk dansend de streep op om de rest van de deelnemers te blokkeren. Daar ging hij dan, zoals ons is bijgebracht na elke training: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 ONLY FRIENDS!!!!

De laatste stempel kon dan eindelijk opgehaald worden, mijn medaille was binnen! Hadden we toch een mooi bedrag bij elkaar gelopen voor onze Friends! Nog even met zijn alle op de foto zoals alle topsporters dat doen en vervolgens snel naar huis om bij te komen van deze slopende dag!

Volgend jaar weer? Met iets meer training en met echte wandelschoenen is die kans erg groot! You know why? Because WINNERS NEVER QUIT!

Denise Dingsdag

( Red: Je kunt deze prestatie nog steeds belonen met een donatie, zie http://www.wandelfriends.nl.  Al het geld gaat naar Sportclub Only Friends! )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s